تبليغاتX
فعلا اسم ندارد

گوگوش در روزنامه سوئدی
گوگوش در حین اجرای ترانه ی "آی مردوم مردم" به گریه افتاد. این ترانه بازگو کننده وضعیت زنان و نقض حقوق آنان در ایران است. "نیما دریامجد" خبرنگار روزنامه افتون بلادت و "اینگوار کارم هد" خبرنگار اعزامی روزنامه سونسکا داگبلادت هر دو به گریه گوگوش در وسط برنامه اش که بعدا معلوم شد از جمله بواسطه درگذشت ناگهانی بانو بی نظیر بوتو در ساعاتی قبل از شروع کنسرت گوگوش در استکهلم بوده است نوشته اند.

گوگوش به خبرنگار روزنامه سونسکا داگبلادت گفت:

"قبل از اینکه بی نظیر به پاکستان برود به او هشدار دادم و از او پرسیدم "نمی ترسی"؟ و او پاسخ داد: "نه, به خاطر زنان باید به پاکستان برگردم". گوگوش در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده است به خبر نگار اس وی دی می گوید: "متاسفانه من در صحنه فعالیتهای سیاسی حضور ندارم, اما هدف من این است که بزودی بتوانم اقدامات بیشتری در رابطه با حقوق زنان ایران و آزادی بیان انجام دهم".

سایت استکهلمیان
+ نوشته شده در دوشنبه دهم دی 1386ساعت 3:39 توسط بلاگر پاره وقت |

سعید لیلاز در گفت و گو با خبرنگار سیاسی آفتاب در خصوص اظهارات سخنگوی دولت درباره اینکه "اگر سیاست‌های دولت گذشته را دنبال می‌کردیم امروز تورم 100درصدی داشتیم" گفت:«یکی از دلایل این اظهارات این است که آقای الهام از علم اقتصاد چیزی نمی‌داند و با مفاهیم اقتصاد آشنا نیست.»

این حرفای سعید لیلاز خیلی جاها منعکس شد؛ من فقط می‌خوام رو یه تیکه‌ی مهم‌ش زوم کنم:

«تورم در سال‌های 73 و 74 یک واقعیت عینی است. نباید در هر شرایطی انصاف را زیرپا گذاشت. این امر نیز تا حدود زیادی به دلیل اتخاذ سیاست‌های غلط بود. در ایران ریشه تورم کسری بودجه دولت است. دلیل این امر می‌تواند ناشی از آن باشد که هزینه‌های دولت بیشتر از درآمدهاست. تا پیش از افزایش قیمت جهانی نفت خام،‌دولت‌ها کسری بودجه خود را از بانک مرکزی استقراض می‌کردند. بعد از افزایش قیمت نفت و ایجاد ذخیره ارزی مازاد ارزی را می‌فروشند و تبدیل به ریال می کنند. هر دو هر دو دلیل در دولت  نهم باعث افزایش تورم بوده است.
«اقتصاد ایران بعد از جنگ اقتصاد خرابی بود. بدون سرمایه انباشته. این وضع را مقایسه کنید با سال 84 که خزانه پر از پول و زیرساخت‌ها در وضعیت متوسط به بالا بود. هاشمی رفسنجانی در فقدان منابع و یا استقراض خارجی سازندگی را شروع کرد. دولت آقای هاشمی کسری بودجه و تورم ناشی از آن را در مسائل عمرانی هزینه می‌کرد که در حکم مالیات ملی بود. اما آقای احمدی نژاد و دولتش آن را در هزینه‌های جاری و برای بزرگ کردن بدنه دولت و خریدن رای گروه های خاص اجتماعی هزینه‌می کند. این دو با هم زمین تا آسمان فرق می‌کند.»
«دولت آقای احمدی نژاد تمام این تورم را که منجر به فقیر شدن میلیونها نفر در ایران شده صرف هزینه‌های جاری کرده است. امروز تصویب شده که 5/3 هزار میلیارد تومان را از محل بودجه عمرانی بردارند و در محل بودجه جاری هزینه کنند. تورم در سال 74 ،‌50 درصد و در سال 75 حدود 35 درصد بوده است که بخش بسیار بزرگی از آن ناشی از سیاست‌های اشتباه اقتصادی بوده است. اما هرگونه مقایسه وضعیت فعلی با سالهای نخست دهه 70 یک مغالطه بزرگ است؛کشور بعد از جنگ تمامیزیرساخت‌های خود را از دست داده بود، زیربنای در کشور نبود، نه راه و نه مخابراتی بود و نه امکانات آموزشی و بهداشتی و دولت با دست خالی بازسازی را شروع کرد.»

+ نوشته شده در سه شنبه چهارم دی 1386ساعت 1:6 توسط بلاگر پاره وقت |